Beroemde muziek voor de bansuri

Raga's: muziek die langzaam groeit

In de klassieke Hindoestaanse muziek speelt een bansurispeler een raga: een reeks tonen met een eigen stemming, vaak verbonden met een tijd van de dag of een seizoen. Een uitvoering begint meestal met de alap, langzaam en zonder vaste maat, waarin de fluit de raga toon voor toon verkent. Dan komt er een trommel bij, meestal de tabla, en wordt de muziek levendiger.

Er is geen bladmuziek om van te lezen. Spelers leren raga's door naar een leraar te luisteren en na te spelen, steeds opnieuw. Zo gaat deze muziek al generaties van mens tot mens.

Spelers die hem beroemd maakten

Pannalal Ghosh (1911–1960) was de eerste die de bansuri helemaal in klassieke concerten bracht. Hariprasad Chaurasia, geboren in 1938, werd een van de bekendste spelers ter wereld, met klassieke raga's, muziek voor films en samenwerkingen met musici uit andere tradities. Veel spelers van nu leerden binnen hun leertradities.

In het zuiden speelt de venu, een naaste verwant van de bansuri, de klassieke Karnatische muziek, met zijn eigen grote spelers.

Volksliederen en films

Lang voor de concertzaal was de bansuri een volksfluit, bespeeld door herders bij hun dieren en op dorpsfeesten. Je hoort hem nog steeds in de volksmuziek van heel India en Nepal.

Indiase filmmuziek gebruikt hem al tientallen jaren, vaak bij scènes van natuur, verlangen of rust. Als je in een Bollywoodlied een zachte fluit hebt gehoord, was het heel waarschijnlijk een bansuri.

Je eerste melodieën

Je hoeft geen raga te kennen om te beginnen. Dezelfde fluit speelt eenvoudige liedjes van overal: onze lessen beginnen met melodieën als Hot Cross Buns, Au clair de la lune (In de maneschijn) en Ode aan de vreugde (Ode an die Freude), toon voor toon.

En luister af en toe naar een grote bansurispeler. Horen wat een stuk bamboe kan zeggen is een mooie reden om in het jouwe te blijven blazen.

Beginnen ›