Hoe onze lessen luisteren en kijken
Onze lessen zijn een leraar in de browser. Net als een leraar die naast je zit, luisteren ze naar wat je speelt, en als je de camera toestaat, kijken ze ook naar je handen. Dit is wat dat betekent, en wat niet.
Luisteren: de microfoon
Als je een toon speelt, hoort de microfoon hem en zoekt de les uit welke toon het was. Is het de toon die het liedje vraagt, dan ga je verder. Zo niet, dan vertelt de les welke toon er klonk, en daaruit welke vinger of welke adem je moet veranderen.
Daarom helpt een stille kamer: de les luistert naar je instrument, dus hoe minder lawaai om je heen, hoe beter hij je hoort.
Kijken: de camera
Als je de camera toestaat, zie je jezelf als in een spiegel, en de vingerzetting wordt op je eigen handen geschilderd: welke vingers drukken, welke loslaten, en welke vinger je moet verbeteren. Het is alsof je de grepentabel op je handen hebt in plaats van op papier.
Wat de camera niet doet: hij kan niet zien of een gat echt dicht is, of hoe je lippen staan. Hij volgt je handen. Als een toon fout is, komt de uitleg van de toon die hij hoorde.
Alleen op het gehoor
De camera is een hulp, nooit een moet. Is hij niet toegestaan, of heb je hem liever niet aan, dan werken de lessen alleen op het gehoor: je ziet de vingerzetting op het scherm, speelt, en de les luistert.
Er wordt niets opgenomen
Het luisteren en het kijken gebeuren helemaal in je browser, op je apparaat. Beelden, video en geluid worden nooit opgenomen, bewaard of naar ons of iemand anders gestuurd. Ons privacybeleid zegt hetzelfde, in elke taal.
Waarom allebei
Luisteren vertelt je wat er klonk; je eigen handen zien laat je zien waarom. Samen laten ze een kind de toon zelf vinden, rustig, zonder te wachten tot een volwassene hem aanwijst.